Uyku Rutini

Bu ara konuştuğum bebekli arkadaşların çoğu, çocuğunun uyumamasından yakınıyor.

Ben de oğlum doğduğu zaman uyguladığım  taktikleri yazayım belki onların da işine yarar diye düşündüm.

Hamile olduğum zamanlarda, etrafımda bana en yakın  ve yakın zamanda doğum yapan tek arkadaşım Demet vardı.

Onun da sürekli bana söylediği  (ya da benim en çok aklımda kalanı)  “Çocuklar düzeni sever,  düzende kendilerini güvende hissederler” demişti.

Çok aklımda kalmış sanırım doğumdan sonra içgüdüsel olarak genede hep aynı saat ve rutinde uyuttum oğlumu…

Zaten ilk 15 gün göğsümün üstünde yaşadı gibi birşey…

Arkadaşımdan kullanmak için ödünç aldığımız tekerlekli beşik çok işimize yaradı. Biz neredeysek beşiği de oraya götürüyorduk. Uyanırsa oğlumu kucağıma, göğsüme alıyor, uyuyorsa beşiğe koyuyorduk.

4 ay kadar mama destekli emzirebildim sadece. (Eşime göre) rahatsız bir yapıda olduğum ve kafayı boşaltamadığım için  çok az sütüm geliyordu. Zaten sezeryanla doğum yapmıştım 15. günde anca sütüm gelmeye  başladı. O saate kadar zaten izim obur kuzu mama öncesi emzirilse bile çoğunlukla mama ile doyuyordu.

Millet anlatır ya hani şu kadar çok sütüm vardı, yok bilmem kaç tane falan biberon doluyordu diye… Vallahi ben bir biberonu gün boyunca yarısına kadar doldurabilirsem şanslıydım.  Zaten çocuk memeyi istemiyordu, biraz zorla, biraz sağarak falan içirebildiğim kadar içirdim anne sütünü…

Çoğunlukla her akşam banyosunu yaptırdık.  Doktorumuz Afşin Bey , Tolga’ya  banyo sonrası bebeğe nasıl masaj yapması gerektiğini ilk kontrolde anlatmıştı.  Bu masajı sadece babalara  anlatıyor ki masajı illaki  baba yapsın, çocuğun bakımına katılsın diye.  Hatta anlatırken beni dışarı çıkartmaya kalkmıştı, sebebini sorunca  anneler de öğrenince babalar,nasıl olsa hanım biliyor   o yapar deyip yapmıyorlar sonra demişti.

Her akşam banyodan sonra kremini – biz johnson&johnson’ın bedtime losyonunu – sürüyor ve masajını yapıyorduk.Banyo  faslından sonra eşim işe gidiyor ,bende evde tek olduğum için rutini daha kolay uygulayabiliyordum.

Masajı yapılan ve altı kuru olan bebekle salona geçip, ışıkları kısarak, kendimce ona uyku saatinin geldiğini hissettiriyordum. Televizyonun sesini kısıyor , Baby Tv’nin yatma programlarından birini açıyor ,  televizyona doğru olan koltuğa oturup oğlumu sakin sakin ayağımda sallıyordum. ( bebek  tv’ye ters durduğu için göremiyor sadece duyabiliyordu.)

Bir süre sonra zaten, ben de, Uğurcan’ın en sevdiği programlar olan Tavşancık Harry ve şarkısı: Pırıl Pırıl Yıldızlar (Twinkle Litte Star’ın Türkçesi)  ile Uyucuklar grubunun söylediği iyi geceler  şarkılarını ezberlemiş bulunduğumdan rahat ve sakince eşlik edip uykuya geçişine yardımcı oluyordum.

Bildiğim ve emin olduğum şeylerden biri  anne sesi çocuğa ilaç gibi geliyor. Sesim güzel ya da değil farketmez , korkulu bir rüya gördüğünü fark ettiğimde, başını okşayarak, “buradayım annecim sen rüya görüyorsun” dediğim zaman, oğlumun korku halinin geçip, derin nefes alarak ve  en sonunda iç çekerek uykusunda uyanmadan devam ettiğine çok şahit oldum…ya da uykuya dalarken sadece “hmm” diye şarkıyı mırıldansanız bile rahatça uykuya daldığına….

En geç 9:30 gibi uyuyordu (şimdi 10:30 oldu gerçi)  . Gün içinde ilk başlarda 2 kere 1’er saatlik uykulara yatıyordu.  Sabah kalkıp kahvaltısını yapınca  bir uyuyordu birde öğleden sonra…

İlerleyen zamanlarda 2 yaş sonrasıydı sanırım günde 1 kere öğlenden sonra uyumaya başladı 1-1,5 saat civarı… Şimdi yuvaya gidiyor. Sabah 7:30 gibi kalkıyor , yuvada öğleden sonra uykuları var. 1-1,5 saat kadar uyuyor. akşamları da 10:00 gibi yatağa gidiyoruz en geç 10:30 gibi uyuyor.

Ben takık biriyim. Bana göre çocuk -örneğin- 10 dedin mi  uyumalı. Uyumuyorsa, sadece onu uyutmaya kilitleniyorum  ve bu kez de  bende sinir başlıyor. (artık eskisi gibi değilim bir nebze aştım bu durumu sanırım) Eşim bırak uyumazsa uyumasın  dediğinde hayır uyuyacak diye  inat edip hem oğlanı hem kendimi perişan etmişliğim vardır. Hem ben inat hem  oğlan:)

Sonuçta ,uyumamakta direnip babaya kaçan bir oğlan,  sinirden kriz aşamasına gelmiş  bir anne ve her seferinde  “sen evde olduğun için bu çocuk uyumuyor” diye kavgadan payını alan bir eş…

Dediğim gibi şimdi (3,5 yıl sonra) eskiye göre daha rahatım.İllaki ya uyunacak ya uyunacak diye tutturmuyorsam da kafamda mutlaka günlük kaç saat eksiği kaldığını hafızaya alıyorum ve ilerleyen günlerde ona göre biraz daha erken yatırıyorum.

Bu çocuklar çok acaip, her gün 20:00’de  uyuyup iki gün 21:00’da uyusalar  hemen kendilerine 21:00’i normal uyku saati yapıveriyorlar. E uyku saati olarak 21:00’i belleyen çocuğu da birden saat 20:00’e  çekemiyorsun haliyle.

Ben her akşam çaktırmadan 15’er dakika erken yatıra yatıra düzeltiyordum bu durumu… Ya da uyku saatinde  yanına yatarak, uyuyor numarası yaparak veya mızıldandığı hiç bir şeye tepki vermeyerek.. Zaten bi süre sonra sizin düzenli nefes seslerinizi duyan çocuk baktı ki sizden tepki alamıyor, o da sizinle uyku moduna geçiyor. Bir iki  derken bakıyorsunuz  durum işe yarıyor, çocuk uyumayı beceriyor.

Çok fazla koyun koyuna yatarsanız da sizin kokunuza çok alıştığı için siz yanından kalktığınız anda eksikliğini fark edebiliyor. O yüzden yanına size ait bir bluz  bırakabilirsiniz, yada sizin yatağınızda yatırabilirsiniz, yada ne bileyim siz salonda otururken sakince onun da salonda yanınızda  uyumasını sağlayabilirsiniz.

Ne zaman ki derin uykuya geçiyor, seslendiğinizde falan sizi duymuyor  o zaman alıp yatağına yatırabilirsiniz.

Birde gün ışığı olayı var. Sabah çok erken uyanıyorsa gün ışığı odaya erken girdiğinden olabilir.Ben bir ara delirip camın pervazlarına çivi çakıp mor polar bir örtüyü asmıştım cama.. (Çünkü kayınvalidem biz stor perde istiyoruz diye -ki bizim istediğimiz içeriye ışık geçirmeyecek blackout perdeyken- o gidip en aydınlık veren çizgili ve tüllü bir stor perde alpıp gelip taktırmıştı. doayısıyla perde asacağım bir  korniş falan da kalmamıştı odada)

Velhasılkelam oda ne kadar karanlık olursa çocuklar o kadar geç uyanıyor;)

 

Ben oğlumun odasını ayırdığımda 3 aylıktı.  İlk önce öğlen uykularında beşikle odaya götürdüm, sonrasında yatağına geçirdim.  Öğle uykusuna alışınca gece uykusuna başladık.  Ne zaman ki ben geçen yaz yatağını büyüttüm (Parmaklılardan atlamayı öğrenmişti, büyüyen yatağının parmaklıklarını çıkarıp normal yatak haline getirdim) o zaman küçük adam serbest kaldı, istediği zaman inip çıkabileceğini öğrendi o gün bu gündür bizim koynumuzda…

İlk başlarda her geldiğinde uyuyunca geri götürüyordum ama bir süre sonra bende de hal kalmadı. Gece 40 kere iki oda arasında mekik dokuyunca sabah kalkıp işe gidemiyordum. Ve ben uykumu almazsam çok fena oluyorum, sinir sistemin ve sabır seviyemde düşüş oluyor:)  O yüzden bir müddet sonra pes ettim bizimle yatmasına ses çıkarmadım. Şimdi ya hepimiz aynı yatakta yatmakta direnirsek sabahları tekmelerden perişan kalkıyoruz ya da  yandaki odadaki çekyatı yatak  haline getirdim, gece kim dayanamazsa o atıyor kendini diğer odaya.. Ki bu genellikle babamız oluyor. Ben kalksam bile arkamdan kuzu kalkıp peşimden geliyor.

 

İşte bizde durum budur uyku konusunda:)

Ya güzel güzel başlattığım uyku rutine ne ara bu hale döndü ki?  Yazınca pek bi fena geldi gözüme…

 

 

Reklamlar

12 responses to “Uyku Rutini

  1. bende doğduğundan beri rutin oluşturmaya çalıştım..anlatsam sıkılırsın..pedagoglara bile gittk..Pedagog 10 günde adam ederiz dedi 40 gün uğraştık adam edemedik..benim bebe uyumuyordu..doğduğu ilk gün bile hastane odasını sabaha kadar inletmişti de hemşireler sabah bakım için almaya geldiğinde hepimiz “Allah’ım nolur geç getirsinlerde biraz uyuyalım”diye dua ettik..ne mümkün yarım saat sonra uyumuş saçlar taranmış üstü değiştirilmiş şekilde geri geldi..Neyse işte ben de takık biriyim senin kadar mı bilmem ama çoğu zaman 4 saat uyutucam diye diretip odadan çıkmadığımı bilirim bu durum 1-2 kez değil yalnız pek çok kez..ha şu an sonuç nedir..koccaaaman bir sıııııfffııırrr..Hanfendi babasını da istemiyor benim yanımda hatta karnına yatarak uyuycam diyor..
    Napalım öyle yada böyle sonuçta uyuyoruz diye sesimi çıkarmıyorum..

    • takılmamak lazım belki de ama bende cok takılıyorum:( boşuna söylemiyorlar uyusunda buyusun diye. gıdasını oyle veya boyle alıyor ama uyku önemli…
      uyusunda nasıl uyursa uyusun. bende hala odasına geçiremedim:(

  2. ben nerdeyse doğduğundan beri uğraşıyorum ama başarılı olamadım bir türlü..
    napıyım artık bu şekilde dediğin gibi oda bende uyuyorum..o yüzden idare ediyoruz 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s