Sevgili Dexter ve ben…

Hadi bugun azıcık özeleştiri yapayım…

Feci uykusuzum şu ara…Geceleri Dexter diye bir diziye takıldım çıkamıyorum. Dizi ile ilgili ilk yorumları Secce’nin blogunda okumuştum.

Okurken de epey gülmüştüm  aslında ama diziyi hiç seyretmediğim için karakterlerin hepsi askıda kalmıştı.

Geçenlerde  yine bir konusu açıldı, hazır zaten tv’lere küsmüşken, internetten seyredeyim, hem bölüm kaçırdım derdi de olmaz dedim. Hay demez olaydım, ne gecem kaldı ne gündüzüm. 2 haftadır zombi gibi geziyorum, gece 2’lerde yatıyorum..

Dizi çok fena sardı beni. Ama meğerse 2006 yılının dizisiymiş.  Bugün (yıl 2013) 8. sezonu yayınlanıyor. Ve ben en başından seyretmeye başladım. Şöyle söyleyeyim bir bölüm 50 dakika net ve her sezon 12 bölümden oluşuyor.

2 haftanın sonunda dün gece 3. sezonu bitirdim. Bugün kısmetse 4. sezona başlayacağım.

Zorun ne diyorsanız, hemen söyleyeyim sırf merak… Acaba bir sonrakinde ne olacak? Onu da öldürecek mi? Bu işten nasıl sıyrılacak… Şu bölümü de izleyeyim, buna da bir bakayım derken tam 2 haftadır koptum hayattan.

Gerçek hayatta ne olup bittiğini anlamak için ara ara twittera bakıyorum o kadar. Gazete doğru düzgün okumuyorum, tv açmıyorum.  Ofiste işlerimi bitirip yine ara ara diziye bakıyorum. İş çıkışı koşa koşa oğlanı okuldan alıp gideceksek parka, oradan ev+yemek+oyun+uyku rutininden sonra oğlanı 9:30’da uykunun kollarına teslim edip  kulaklıkları takıp  bilgisayara yapışıyorum.

Kafa boşaltmak için süper bir sebep. Zaten   ben ya böyle filmlere kilitlenirim yada beyaz dizi tadında romantik aşk kitaplarına.. normalim yok  benim…

Gelelim benimle ilgili çevremdekilerin söylediklerine:

Mesela,  Büşbüşüm (ofisteki arkadaşım)  çocuk gibi olduğumu, yeni bir şey oldu mu cılkını çıkarmadan  bırakmadığımı söylüyor.

Ebru (oğlumun yuva arkadaşının annesi) çocuklarla işbirlikçi olduğumu düşünüyor:) ne zaman çocuklara ayar çekse arada bende nasibimi alıyorum:))

Sevgili kocam: huysuz ve inatçı olduğumu düşünüyor

haklı… ara ara kendi huysuzluklarıma tahammül etmekte ben bile  zorlanıyorum:)

babaannem küçükken bana inadım inat kıçım iki kanat derdi rahmetli:) …Oğlak burcuyum, inadım  burcumdan geliyor sanırım (benle bi alakası yok yani:)

Babam hep bildiğimi okuduğumu, annem  ise istediğim herşeyi yapabileceğime inanıyor (hayır uçamıyorum, uçamadığımdan değil ama uçmak istemediğimden… denemedim yani..ondan.. belki bi ara merak edersem denerim:P

Mehtabım,  kafaya birşey taktığımda kilitlendiğimi söylüyor, birde geçenlerde “kararlı olduğumu” söyledi:D

Bunun dışında oğlum merhametli ve sevgi dolu bi anne olduğumu düşünüyor (ki  en güzeli bu) ama ona kızdığımda çok kötü bi anne oluyormuşum hiç onun dediklerini yapmıyormuşum, hep benim dediklerim oluyormuş , hep benim dediklerim olmamalıymış, onun dedikleri olmalıymış:))) (izninizle burda hadi leeeynn  diyorum:)

okul müdiresi duygusal açıdan uçlarda yaşayan biri  olduğumu söylemişti eşime (tam kelimeyi hatırayamadım şu an) ya çok mutlu, neşeli, kahkahalar atıyormuşum yada en diplerde ağlıyormuşum (dengesiz dedi sanırım:P)

 

Tüm bunların dışında işte kendi itiraflarım:

Çok maymun iştahlıyım, herşeyden çabucak sıkılabiliyorum ama herşeyi de öğrenmek istiyorum ama buna vakti olamıyor ne yazık ki…

yani evde tereyağı , ekmek, elde açma börek, reçel gibi  şeyler yapmak  istiyorum aynı zamanda evim her daim düzenli,çamaşır sepeti boş, heryer tertemiz ve düzenli olsun istiyorum, para kazanmak da istiyorum dolayısı ile işe gidip gelmeliyim ama tüm zamanımı almamalı , oğlumla parka, sinemaya ,tiyatroya falan gitmeliyim, ahşap boyamayı öğrenmeliyim, dikiş kursuna gitmeliyim, örgü örmeliyim, kimse bana bulaşmadan  doya doya kitap okumalıyım, arkadaşlarımla  buluşup zaman sınırı olmadan saatlerce çene çalmalıyım.  (haftanın 6 günü çalışınca bunların çok azına vakit kalıyor  malesef)

Hayal kurmalıyım (bunun için pinterest var.. içinde yuzlerce  malzeme,yer, mekan… hepsi)

ayrıca herkesi -tamam herkesi değil,aklıma yatan herkesi- dinleyebilirim ama  genelde kendi bildiğim okurum. ve genelde eğer bi konuda kararsızsam ve birine fikrini sormuşsam ,çoğunlukla söylenenin tersinin yapmak gibi huyum var(niye bilmiyorum)

çok nadir olarak aldığım tavsiyeyi de uyguladığım da vardır.

Anneliğim eleştirildiğinde , eleştireni kafadan kara listeye alırım (önce) sona az bişi sakinleşince düşünmeye çalışıp haklılık payı olup olmadığına bakarım, birde söylediği şeyin benim için önemli olup olmadığına… önemli ve içime sinmiyorsa güvendiğim başkalarına sorarım ben böyle miyim diye…  hatta az bişi de şaşırırım dışarıdan böyle mi görünüyorum diye..

Her ne kadar çocuksuz arkadaşlarım (çocuksuz kısmını  özelikle belirttim, ilerde görüşeceğiz onlarla) oğlum konusunda çok müdahaleci olduğumu düşünüyorlar. Arada kocam da öyle düşünüyor (o yüzden çıkamıyor kara listeden haberi yok:P)

Neyse ya dexter diyordum…fazla seyrettim diyordum… 4. sezonun sonunda  bende de böyle bi iç ses çıktı.. harry’nin dexter’la konuşması gibi  sürekli benle konuşuyor gibi:P

Bu gidişle 8. sezona geldiğimde sanırım dexter artık dexter yalnız olmayacak:))

Ayrıca elin  seri katilini de  bildiğin aziz’e (muhterem zat anlamında)  dönüştürmüşler . Seri katil  değil şehrin koruyuculuğunu yapan batman mübarek…

dex

Reklamlar

One response to “Sevgili Dexter ve ben…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s