Yorgunum yorgun…

Ani bir kararla pılımızı pırtımızı toplayip Istanbul’dan kacarcasina cikip kosa kosa Akcay’a yerlesmeye geleli 15 gun falan oldu sanirim.  O gun bugundur hala kosturuyorum…
Guya isten cikinca ayaklarimi uzatacaktim, hergun karsilikli turk kahvesi icecektik esimle, kafami bosaltip doya doya kitap okuyacaktim falan…
Yalan oldu hepsi sanki, buhar olup uctu.
Yorgunluktan her aksam nasil sizdigimi bile bilmiyorum…
Tam “hah hersey bitti oh” diyorum zirt kapi , bilmem ne ustasi, cart servisi, zurt servisi….
Adamlar islerini bitiriyor hadi evi havalandir, yerleri sil, arkalarini topla…
Mesela bugun oglanin odasindaki balkonu kapatmaya geldiler. Yaklasik 4 gundur geleceklerdi nihayet geldiler. Ayni anda balkon icin brandaci geldi. Her iki balkonda haliyle toz toprak, ustalar girip cikiyor  dolayisi ile her iki tarafa giden yerler de silinmeli…
  Hava desen sicak, klima istanbulda gosterdigi performansin yarisini bile gostermiyor ki onun icinde ayri birileri daha geldi. Megerse akcayda dusuk voltaj sorunu varmis. Olcum yaptilar 220 volt gelmesi gereken elektrik 198 civarinda seyrediyor.
Regulator almak lazimmis falan filan…

Buzdolabi desen  mutfakcinin standart biraktigi bosluga sigmadi. Devasa halde mutfagin karsi duvarina koyduk mecbur. Mutfakci geldi olctu bicti, kucuk olan dolaplari cikartacak yer acacak cikanlari da karsi duvarda degerlendireecegiz,lakin mutfak esyam epey bi var. Evlenirken anamin zoruyla aldigim ama 10 senedir hic kullanmadigim yemek takimi mi dersin, yillarca dolap rafarinda bekleyen sifir kutulariyla dolu borcam cesitleri mi..
Gelirken bir kismini dagittim, yerletirirken bir kismi da kirildi. Bir dolu esya annemin evine gonderildi. Babam soylenip duruyor zaten bizde yer yoktu bir de bunlar geldi diye 🙂
Napim anam attirmiyor, ben atiyorum o arkamdan topluyor.
Elimde okutmayi planladigim 1 adet maxi cosi ana kucagi (mavi renk) , 1 adet 9-36 ay araba koltugu var. Yine 1 adet kirmizi renkli audi marka akulu araba. Dunya para verip aldiydik oglana bir heves. Hatta arabaya. Sigmadigi icin  arka koltuklari kapattip oyle getirmistik eve. O gun bu gundur evde. Cocuk hic sokakta binemedi , asansore zor sigiyor indir cikar yapamiyoruz diye oylece evde duruyor.

Neyse cok dertlendim, bir de guzel taraflarindan bakalim. Hava guzel, su buz gibi ve musluktan iciliyor.( ama cok kirecli) evimin kocaman bi balkonu var manzaram kaz daglari…
Burdaki evlerin balkonlarinda musluk var.  Cok basarili, sabah aksam balkon yikiyorum. Balkonlarin egimini guzel yapmislar su hemencecik gidiyor. Istanbulda canim cikiyordu bi balkon yikarken, suyu itersin geri gelir falan…
Trafik desen burda da var. Insanlar soyleniyor ama istanbulun tirnagi olamaz:)
Sicak desen burasi daha sicak ama nem,daha az…
Aksamlari circir boceklerinin sesi televizyonun sesini bastiriyor. Apartmanin onunden atlar geciyor diye sevinirken iki gundur koyun surusu geliyor otlamaya…

Evimiz 1.katta oldugundan oglan kendini kaybetti, anne bisiklete binicem diyor hop bi bakiyorum inmis bile kapinin onune. Kapi dediysek ince,uzun bir yol apartmanin girisi ile bahce kapisi arasi. Tam balkonumun alti.  Alt katta emekli bir kari koca var. Onlarinda torunlari varmis ama burda degil. Bizimki bol bol komsu amcayla sohbet ediyor,bizde yukardan dinliyoruz.

Deniz desen en fazla yarim saat uzaklikta, akcayin icinden denize girmek guzel degil. Hem cok kalabalik,hem cok tasli. Bizde ya annemlerin ordan ya da son duraktan giriyoruz. Annemlere yuruyerek de gidiliyir ama gunduz sicaginda yurumek zor geliyor. Minibusler 6 dakikada bir geciyor. Ilk defa arabasiziz ama alisiyoruz yavas yavas. Migros carrefour gibi buyuk yerler 5 dak.uzaklikta.  ilk gunler market arabasiyla aldiklarimizi eve getirip arabayi geri goturuyorduk. Sonra akil ettik pazar arabasi ile gidiyoruz. Semt pazari da yakin, cuma gunleri kuruluyor ama kurulmasa bile pazar yerinde daimi sebze,meyve satan tezgahlar var. Hersey taze taze…
  
Bi minibus edremit, bi minibus altinoluk…minibuslerle her yere ulasim var.bir kere edremite gittik annemle, diger yerlere daha onceki yillarda annemlere geldigimizde gitmistik ama artik yerlestigimize gore daha ciddi gözle ne var ne yok incelemeli…

Internet baglatmadik henuz, dolayisi ile dunya ile tek baglantimiz cep telefonlarimizdaki internet. Bu yaziyi da cepten yaziyorum. Ne olup bittigini firsat buldukca  sosyal medyadan takip etmeye calisiyorum. Detaylara girmiyorum lakin bunyem kaldirmiyor.Zaten duyduklarim ve okuduklarim da hosuma gitmiyor..

Neyse simdilik bu kadar ic dokmesi yeter. Hazir bizim oglan bize kizip anneanneye kacmisken ayaklarimi uzatip dinlenmek istiyorum.

image

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s