Büyük büyük laflar, kocaman lokmalar

Kendimi bildim bileli hiç gece insanı olmadım ben. Olamadım yani…

Gündüz uyuyup gece yaşayanlardan bahsediyorum. Bana göre insan fıtratına(!) aykırı.

Öyle olsa geceye gerek kalmaz, hep gündüz olurdu (evet bazı yerlerde 6 ay gündüz ve 6 ay gece olduğunu biliyorum ki şükürler olsun oralarda değilim) Fıtratıma ters .

 

Bir de illa 8 saat uyku olayı var. Eğer uykum var ama bir şekilde yatağa ulaşamamışsa feci ötesi oluyorum.  Bildiğin mızmız huysuz 2 yaş sendromuna giriyorum.  Ben kendime tahamül edemiyorum.

Çocuğumun uyku konusunda da takıntılıyım. Bir çocuk uyku saatini geçirmeyecek arkadaş. Beynim, devrelerim yanıyor saat geçince. Misal şimdi oğlum öğlenci olduğu için uyku saati 23:00 bilemedin en geç 23:30’da yatakta. Alternatifi yok çünkü. Yatana kadar burnundan getiririm. Televizyon seyrediyorsak tv kapatılır, tabletse kaldırılır, oyuncaksa alınır, ışıklar kapatılır. Yani öyle veya böyle ister ister isteyerek ister cebren ve hile ile o uykuya dalınır. eğer uyku saatinde sınırlar ve sabır zorlanmamışsa birkaç masal ,şarkı, şakalaşma, kakara kikiri ile uykuya geçilir. sınırı zorlamışsak tek masal sonrası ışıklar kapatılır.

Uyku konusu bende çok acaip bir takıntı…

Çalışmaya başladığım gençlik 🙂 dönemlerinden birinde bizi gece vardiyasına almışardı. Gece vardiyasını ne güzel erkeklere kakalamıştık ve onlar sonunda kazan kaldırıp kızlar da geceye gelsin bize ne dedikleri için (otelcilik sektöründen bahsediyorum,olayı çarpıtmayın oyarım;) mecburen gece vardiyası olan 23:00 – 07:00 arasına bir haftalığına geçmiştim.

Haberi ilk duyduğumda gözlerim dolu dolu ama ben gece çalışamam ki gece uyurum ben demiştim. Ay çok fenaydı (neleri dert etmişim yahu)  bütün gece nasıl uyanık kalacağım ben diye çok panik yapmış ve ilk espressoyla o zaman tanışmıştım.  Belki de o yüzden acı kahve sevmem ben. Uykumu kaçıracak hiç birşeyi sevmem.

Uykumu feda etmeyi de sevmem. Sadece ve sadece oğlumla ilgili hususlarda ateşi varsa, gece ses geldiyse, acaba üstü açıldı mı…vs gibi şeyler yüzünden içgüdüsel kalkabiliyorum.

 

Tabii yine büyük konuşup kocaman kocam yuttuğum laflar dönüp dolaşıp beni bulup bedel ödetmezse olmuyor. Misal son zamanlarda istisnasız her gece 3 civarı uyanıyorum dönüp dolaşıp 5’i 6’yı buluyorum.

A ne var ki bunda diyecekseniz şu var ben o kadar saati inatla yatağın içinde uykum gelsin diye sağa sola döne döne bekliyorum (bu inat huyu çok fena birşey)

Uyku tutmuyorsa kalk birkaç sayfa oku, ne bileyim televizyona bak, olmadı internete bak falan ama yok ya daha çok uykum kaçarsa diye kımıldamıyorum bile.

Uykuyu beklerken aklımdan bin tane şey geçiyor yapmam gerekenler, yazabileceklerim falan,ama burnumu çıkarmıyorum dışarı:)

Bugün bir ilk, döngüyü kırdım yine 3’e geliyordu kalktım. Bloga yazı yazdım mesela ki kendimce faydalı oldu 🙂 ve su an saat 6:33 hatta bitki çayı bile içtim.

Muhtemelen  birazdan yatıp 2 saat sonra sürünerek ve büyük ihtimalle huysuz bir şekilde kalacağım. ama…ama…ama  işte…

Neyse gidip yatayım ben en iyisi, en azından çevremdekilerin sağlığı için 🙂

Kaçtım…

uykumu alınca

uykumu alınca

uykuya ulaşamadıysam :)

uykuya ulaşamadıysam 🙂

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s