Duygu geçişleri

Şu sıra en çok şunu deneyimliyorum. Gün içinde ne kadar çok duygu gelip geçiyor. Sabah perdeyi açıp güneşi gördüğünde hissettiğin mutluluk, balkona çıktığında aldığın nefesle gelen huzur… Belki mutfakta oyalanırken  bir anda burnuna gelen koku ile yaktığını fark edip ya yine mi dediğin krep:)

Açlıktan miden kazınırken  başına  vuran sinir hissi ile midene indirdiğin iki lokmada sonrasında gelen sakinleşme..

Gün içinde gerekli ya da gereksiz bir şeye gösterdiğin anlık öfke…Ki o öfke ki vücudu çok zor terk ediyor…Bir anda beyninin üstünde açılan bir kapak var da sanki bir anda basınçla fırlamış gibi… O öfkeyi fark ettiğin anda kurtulmak için neden öfkelendiğini hatırlasan bile atmak için çaba göstermek zorunda kalıyorsun. ya derin nefes alıyorsun, ya kendini dışarı atıp yürüyorsun, ki en çabuk bu sakinleştiriyor. Yürüdükçe beynindeki konuşmalar geride kalıyor , bir noktada bakıyorsun ki hepsi gitmiş rahatlamışsın… Öfke yerini sakinliğe bırakmış.

Belli bir süre sonra aslında gün içinde bir duygudan bir diğerine ne kadar çabuk geçebildiğini fark ediyorsun.

Aslında ne kadar çok misafir ağırladığını anlıyorsun.Sevinç, hüzün, huzur,neşe, öfke,mutluluk…vs ve hiçbiri aslında daimi değil,kalmıyor. Uğrayıp gidiyor.

Eğer sanşlıysan sadece farkına varıp geliş gidişlerine hoş geldin ve güle güle diyorsun.

Fark ettiğin zaman hissettiğin şey sadece havada asılı kalmak gibi… sakin…tarafsız…güzel…mutluluk1

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s