Belle…

Bugünün hangi gün olduğunu anlamak için takvime aktım az önce…

Radyoda şu an Garou  “Belle” adlı şarkıyı söylüyor. Hani şu  Notre Damme de Paris müzikalindeki muhteşem şarkı.

Az önce banyodan çıkarken aynadaki yansımamı gördüm. Bazen aynada kendimle karşılaşınca ufak bir şaşkınlık yaşıyorum evet. ..Eve gelince saçlarımı açmış,az önce oğlan ödevini yaparken kendime bir kahve yapıp içmiştim. Aynadaki yansımam da yüzüm sanki  hafif pembeleşmişti, sanki 1 kadeh içki içip içkinin sıcaklığı yanaklarıma vurmuş gibi…Aynaya baktım… baktım…. Güzel olmayı geçtim de (güzellikle ilgili bir takıntım yok) kendimi sevdiğimi hatırladım..yine…

İnsanın kendini sevmesi güzel, dahası şart.

Eskiden, daha eski resimlere bakar “ne kadar gençmişim veya zayıfmışım” diye geçen zamana üzülürken, bugün, bu aralar fark ediyorum ki  en güzel zamanımdayım aslında

En güzel…

En mutlu…

En huzurlu…

En şükür dolu…

En olmak istediğim şekilde…

Belki o zamanlardaki gibi genç değilim ama bugünkü tecrübem,bakış açım farkındalığım o zaman yokmuş. Böyle düşününce bugünü  düne değişemiyorsun. Değişmek istemiyorsun.

Belki de kimse hayatına kolay yollardan ilerlemiyor,herkesin ayrı bir hikayesi var.

Kimi bulunduğu yerde bakış açısını değiştirip başka kapılardan geçiyor, kimi de gözlerini sıkı sıkıya kapatıp olduğu yerde tutunmayı tercih ediyor.

Ben hangisini yaptım derseniz bundan tam bir buçuk, iki sene kadar önce bir gün ofiste otururken arkadaşıma “hayatımı çamaşır ipine asılmış gibi hissediyorum” demiştim. her ne olursa olsun yağmurda yağsa, güneş de açsa, rüzgar da esse o ipte asılıydım ve havanın durumuna göre yön alacaktım…

Tam olarak hissettiğim buydu ve öyle de oldu..

O günlerden bu günlere hayat şaşırtıcı şekilde gelişti. Bugün durduğum yerden geleceğe baktığımda gelecekle ilgili en ufak bir endişem yok. Nereden biliyorum bilmiyorum, ama bir şekilde adım kadar eminim her şeyin güzel olacağından…

Evdeki fazla eşyaları ayıklarken önüme düşen yazılar bana bunca şeyi nasıl veya neden yaşamışım gibi sorular sormama neden olacak gibi olsa da cevabı hep yaşanmasaydı bugünkü ben olmazdı diye yankılanıyor beynimde…

Her gün aynaya baktığımda gördüğüm kadını seviyorum. Bazen konuşuyoruz birlikte, hayaller kuruyoruz. Bazen de karşılıklı ağlıyoruz iyi geliyor,rahatlatıyor.

Sabahları veya gecenin üçünde balkon kapılarını açıp mis gibi soğuk havayı içeri davet edip yenileniyorum. ev genişliyor sanki temiz hava gelince…

Hemen hemen her gece mutlaka  kafamı bir kaldırıp bir gökyüzüne bakıyorum yıldızlar duruyor mu? Ay dede ne alemde diye . Geçenlerde gecenin ikisinde horozun  öttüğünü duydum şaşırdım mesela… saate bakmıştım gün mü ağarıyor acaba da ötüyor diye ama sadece gecenin(veya sabahın) ikisiymiş.

Attığım adımdan, aldığım nefesten, oğlumu okulunun bahçesinde oyununun bitmesini beklerken, evde kahvemi içtiğim andan,sokaktaki ağaçların üstünde gördüğüm mandalina,portakal, narlardan…hepsinden amam hepsinden memnunum.

Belki ben olmasam da o mandalinalar o kadar güzel duracaktı ama ben bakınca daha bir güzeller bence…

2015-11-28-11-07-08-1

Reklamlar

2 responses to “Belle…

  1. maşallah. daim olsun inşallah. ben de en güzel yıllarımı yaşadığımı düşünüyorum bir süredir. 😉 30 ortası sendromu galiba ahahha 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s