Kurban ve Celladı Volume 2

younity

Uzun zamandır gözlemci koltuğundan izliyordum olayları. Ta ki 15 Temmuz akşamına kadar! O gece tam da içinde, birebir yaşadım.

Ayaklarım geri geri giderek bindim Ankara uçağına o Cuma günü. Her zaman koşa koşa gittiğim başkentten kaçınmak istedim o gün. Havaalanından otelime geçerken başımı Anıtkabir’e doğru çevirdim ve konuştum onunla, ‘Bir şeyler olacak, hissediyorum. Hayır olsun!’

Gece yarımdı otelimin kapısı kırılırcasına çaldığında. Yanıbaşımda da acı acı otel telefonu çalıyordu. Telefonu açtım, endişeli resepsiyonist derhal cep telefonumu açmamı söyledi, kocam ulaşamıyormuş. Elimi cep telefonuma götürdüm, o da ne? 50 cevapsız arama, en üstte de bir mesaj: ‘Darbe oluyor! Nerdesin? Sana ulaşamıyoruz!’

Hemen akabindeki senaryoyu da biliyorsunuz zaten, tepemizde uçan F16’lar, yarım saatte bir okunan selalar, tuzla buz olan otelin camları, yürek dağlaması, tarifi mümkün olmayan bir acı…

Bir çok paylaşım okudum konunun üzerine yazılıp çizilen. Kimileri aydın yazarlar, kimileri fikrine, görüşüne saygı duyduğum eş dost, kimisi konu hakkında hiç bir fikir sahibi…

View original post 1.365 kelime daha

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s