Elmalı poğaça ve yüzleşme

Merhaba,

Baştan söyleyeyim bu hiç öyle bir gündem yazısı falan değil. Bu benim kendime yazım. Bazen bazı şeyleri kendi içinizde ne kadar konuşursanız konuşun seslendirilmedikçe, kelimelerle  dışarı dökülemedikçe hiçbir işe yaramıyor.

Ya da iyileştirme gücü o kadar yüksek olmuyor diyelim.

O yüzden muhabbet kuşları gibi ayna karşısına geçip konuşmak yerine (evet çok sık ve çok severek yaparım) bu sefer yazıyorum ki duyan duymayan bilen bilmeyen de öğrensin konu benden çıksın.

Sabah kütüphanemdeki albümlerin içinde fazladan siyah bir poşet ilişti gözüme bu neymiş ki derken yeğenimin geçenlerde bize geldiğinde annemden istediği çocukluk fotoğrafları olduğunu gördüm. Onun resimleriyle başlayıp yavaş yavaş diğer albümlerime geçtim.

Resimlere bakarken farkettim ki aslında çok güzel insanlar var hayatımda…hala da bir çoğuyla irtibat halindeyim. Eğer gerçekten biz bu dünyaya kim olduğumuzu, anne,baba, eş,arkadaş,sevgili…vs yani kendi seçimlerimizi yaparak geliyorsak ben gerçekten hepsinde en muhteşem seçimleri yapmışım.

İyi ki de yapmışım.

Peki her seçim doğruysa niye o zaman pişmanlıklar veya keşkeler var?  Çoğunuzda vardır belki de ama bende şu aşamada hiçbiri yok. Hiçbir keşke’m yok.

Hayatımda artık var olmasını istemediğim insanlar bile bir şekilde beni ben yapmak için gelmişler. Belki sinirlendirmişler, üzmüşler ama onlara gösterdiğim tepkiler benim kendi kabuklarımı soyup atmama yardım etmiş.

Karşındakine verdiğin her tepki aslında senin içinde bir yaraya parmak basarmış. Sen farkında olmadan verirmişsin  tepkiyi (Galiba Ramtha’nın kitabında yazıyordu).

Eskiden sık sık düşünürdüm söyle yapmıştım ama acaba söyle yapsaydım daha mi iyi olurdu, ya da şimdi nerde olurduk falan. Sonra farkettim ki hayatımın her anında hep o an için en doğru davranışı göstermişim. Bugün yine o anlara dönsem muhtemelen aynı şeyleri yaparmışım. Demek ki  keşkelere gerek yokmuş. Yaşanması veya ol’ması gereken herşey olması gereken an’da gerçekleşiyor. Ne bir saniye önce ne birkaç dakika sonra…tam zamanında…

Bu bakış açısını yakaladığın an tuhaf birşey oluyor..Hayatın nasıl aktığını anlıyorsun. Aslında hiçbir şeye müdahale edemediğini…sen sadece seçimlerini yapıyorsun ve hayat sana seçimlerini altın bir tepside sunuyor…bu sebeple neyi ne şekilde seçersen sen iyi niyetle ve temiz kalple seç…

Annemi babamı ben seçerek geldiysem eğer bugün biliyorum ki bana onlardan daha şahane, eğlendirici,güldürücü bir o kadar da zorlayıcı ana babalık yapabilecek kimse olamazdı. Başka bir aileden “ben” çıkmazdım.

Ben hem tek çocuk hem abla kardeş, hem 3 çocuklu bir ailede büyüdüm:) karışık di mi?  değil aslında… Anne ve babamın ikinci evlilikleriymiş ve ben ortak yapım tek çocuğum. Kanunlar baba tarafından gelen kardeşi öz kabul etse de bizde hep anne karnındakiler gerçek kardeştir aslında.. (istediğiniz kadar ataerkil toplum olun, anneler ve kadınlar birleştiricidir hep )

Neyse babamın kızını (vefat etti, Allah rahmet eylesin) belki hayatımda 10 kere görmüşümdür. Üçümüzün birlikte olduğu bir doğumgünü hatıram vardı (onun bize gelmesine de annem vesile olmuştu evet)  bana doğumgünü hediyesi olarak kocaman lahana saçlı bir bebek hediye etmişti (mavi mavi saçları vardı)

Diğer ablam’da  (yani gerçek olan,karındaşım -ay böyle yazınca da bir tuhaf oldu-) bana pilli şarkı söyleyen konuşan bir bebek almıştı.  Kutusu falan vardı. Mavi saçlı bebeğin o plastik bebek kokusunu, ablamınkininde özelliklerini çok sevmiştim. şarkı söylüyor,mama içiyor bir de galiba yürüyordu.

Başka da hiç öyle 3 kızkardeş anımız gelmiyor aklıma. Ama mesela küçükken ablamın rahmetli babasının mezarına gitmişiz bir gün. Çiçekleri falan sulamışız. Dönüşte bana nerden geldiğimizi sormuşlar bende babamın mezarını suladık demişim. Nasıl yani dediklerinde de” ee benim babam onun babası olduğuna göre, onun da babası benim babam olmuyor mu?” diye cevaplamışım:))

Ablam da başkadır benim…onun gözünde çatlak bir kızkardeşim:) evin en düzenli, en şahane yemek yapanıdır. Evlenmeden de öyleydi (meğer yükselen burcu başakmış, yeni keşfettik de durum çözüldü)  Büyüdükçe  yaş farkları kapanıp aynı yerde sabitliyoruz (sıkıyorsa sabitleme annem fena çimcikliyor yaşımızı söyleyince:))

Bana hep sakar kardeşim dediği için mutlaka ama mutlaka yanında bir sakarlığım olur,hiç es geçmem. Eniştemin askerliği sırasında ona elmalı poğaça yaptığında yalvarmıştım noolur bari pudra şekerini ben dökeyim diye de dökerken bütün kapak açılıp her yer pudra şekeri olmuştu.

İki gün önce döndüm yanından. Ablamın elmalı poğaçası bir efsanedir benim içim. Sana gitmeden elmalı poğaça yapayım dedi, benim gözlerden kalpler çıkmaya başladı tabii:))  ama eve gelen kişi sayısı arttıkça yiyebileceğim sayı azalacak korkusuyla bütün hamurla elmalı poğaça yaptırdım (ablamın elmalı poğaçası söz konusuysa kimseyi tanımıyorum, gözüm dönüyor) . Neyse koskoca bir tepsiden sadece ve sadece 5 adet yiyebildim… Dönüşte uçağa da almazlar diye yanıma da alamadım.  Geldikten sonra bunlar senden yadigar diye resimlerini gönderip durdu.

Didiştiğimiz zamanlarımızda vardır muhakkak ama kardeş olmak başkadır. Sataşması, kıkırdaması, çatlak kardeşim benim demesi, birlikte kahve içmemiz, abla kardeş sigara tüttürmelerimiz, yeğenlerime annemden çektiklerimizi anlatırken kahkahalara bulanmamız…

Bir keresinde annem saçımızı kestirmemize izin vermediği halde gizliden gidip saçımızı kestirmiştik eve geldiğimizde annem  bize bakıp “beslemelere benzemişsiniz demişti”:))) ne moralimiz bozulmuştu o zaman…şimdi kahkahalarla anlatıyoruz o hallerimizi…

Boşandığımdan beri çok daha yakınız…Birlikte iyiyiz,komiğiz,konuşuyoruz. Ben evini istediğim gibi didikliyorum.Giymediği bütün kıyafetleri döküp döküp kendime seçiyorum. Avm gezmekten  çok daha zevkli.

Tokalarını takıyorum, kremlerini kullanıyorum,ben evde oturalım diyorum o evde sıkılıyorum diyor sokak sokak gezdiriyor beni…Demem o ki ablamdan başkası da bana daha güzel ablalık yapamazdı  belki de..

Ve arkadaşlarım… fotoğraflara bakarken ortaokul mezuniyet resmimiz elime geçti, yer  büyük kulüp… kızkıza bir masadayız. Eylem,Sanem,Beyza, Gülşen,Aslı, Pelin,Elif, Ben…yaşlarımız 13-14…

An itibarı ile 36 yaşındayım ve bu saydığım arkadaşlarımın hepsi bir şekilde  hala hayatımda…(Sosyal medya sağolsun)  Gençken ayrı eve çıkma hayalleri kurarken ben,  o zamanki eşimden gelen buluşma teklifine, biz kız kıza yemek yerken, “kalk git kızım sen ayrı eve çıkarsan kimseyle evlenmezsin” diye gaz veren , boşanırken de “salak mısın niye bu  kadar sustun” diyen, yeri geldiğinde gözümün yaşını silip bir kadeh baileys getiren, aşık ol kızım sen, kendini kapama sakın diyen , bize geldiğinde benim gibi hızlı hızlı ve gülerek konuşup ablamın deyimiyle kendin gibi arkadaşların var dediği Sanem’im…

Bir başka sevdiğim, arkadaşım,canım,ablam,akıl hocam ve onun sayesinde tanıştığım bir sürü arkadaşlarım kardeşlerim (kim demiş ki internet kötü diye) kötü günümde yanımda olanlarım, destek verenlerim…Yüzünü hiç görmeden saatlerce konuştuklarım, gezi dönemindeki fikir ayrılıklarımız nedeniyle koptuklarımız, yakın zamanda en cesurumuzun aramızdan ayrılışının bizi derinden sarstığı için şu sıra hepimizin bir yere savrulduğu ama birşey olduğu anda voltran gibi birleşeceğimizi bildiklerim…

Çocukluk arkadaşlarım,eski erkek arkadaşlarım, eski eşim, hayatıma bir şekilde gelmiş, geçmiş, hala eşlik eden  herkese teşekkür ediyorum. İyi günlerdeki mutluluklarımda olduğunuz kadar, zor zamanlarımda gözümdeki yaş olmak da kolay değildi. Hepsi ve her şey için teşekkür ederim. Beni ben yaptığınız için…

 

hadi sizde  alın kalemi kağıdı elinize, sizi siz yapanları yazın bir kağıda, okumak veya okutmak zorunda değilsiniz.ve yazmak o kadar zor gelecek ki ilk başlarda..bırakın yazmayı kendinize bile itiraf etmek zor gelecek ama zamanla tekrar tekrar deneyin. Her gün bir sürü insana dayanmak zorundayken bir iki saat kendinizle yüzleşmek o kadar da zor değil. ilk adımı attıktan sonra gerisi geliyor 😉

 

IMG-20160723-WA0000

arkamdan ağlayanlar…

 

 

 

 

Reklamlar

2 responses to “Elmalı poğaça ve yüzleşme

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s