Korkunun soğukluğu

Kış erken geldi sanki bu sene…Geçen sene bu zamanlar şortla tshirtle gezerken şimdi hırka giyiyorum. Ve bu beni..hmm..nasıl desem hüzünlendiriyor. Sabahın köründe hava tam aydınlanmamışken uyanmanın, sabah ayazında oğlanı okula bırakıp eve dönmenin ve evden sabah güneşini çok az görmenin de böyle hissetmemde payı var

Bugün artık bünyem pes etti, okuldan gelir gelmez vurup kafayı uyumuşum:) gözümü açtığımda saat 9:30 du. Kahvaltı mı etsem geçiştirsem mi derken telefonumda gözüme gözüme bakan:) hadi canlanmak için 15 dak. adlı yoga videosunun peşine takılıp salona yaydığım matın üstünde yapmaya çalıştım yogamı. Hiç böylesini yap-a-mamıştım ama. Her nefes almam gereken yerde esnedim.  Yüzünüzü bile yıkamadan yaptığınız yoga normalde yaptığınızdan daha  yorucu oluyor (nedenini şimdi yazarken buldum, galiba sabah vücut hiç esnemediği için zorlanıyor, oysa akşam vücut zaten iyi kötü gün içinde hareket ettiği için yorgun dahi olsa sabaha göre daha sıcak oluyor) tabii bu sadece benim fikrim. Gerçekte böyle bir şey var mı bilmiyorum. Sabah yapılan yoga canlandırıyor, ama aynısını akşam herkes yattıktan sonra mum ışığında yap, acayip sakinleştiriyor ne tuhaf.

Neyse işte hava soğuk ile serin arası bir yerde…Gün içinde bir yerlere çıkmazsan çok şey kaçırıyorsun. Bugün farkettim.

Oğlumu okuldan alıp eve geldikten sonra o kadar içim şişti ki evde olmaktan hadi dedim deniz kıyısına gidelim. İyi ki de gitmişiz. Çok özlemişim deniz kıyısını, güneşin üstümüze vuran ışığını. Isıtmasa da ışığı yeter dedikleri böyle birşey işte…

Oğlum balık tutmaya niyetlendi. Biraz denedi, oltanın ipi (güya otomatik) makarayı geri çekmeyince bir bakayım dedim, sistemi çözdüm ipleri düzelttim ama niye geri sarmadığını hala anlayamadım. Olsun geçen sene oltayı sardığımda  ipleri de düzeltememiştim:)

Önümüzdeki  5 sene içinde olta hususunda uzman olurum kesin:P

20160928_180213

Bu arada iki gün önce oğlum bahçe duvarında yürürken ayağının kayması sonucu kolunu tellere taktı. Çok ciddi bir şey yok çok şükür,  iki dikişle atlattık. Yaradır geçer ama ben asıl o korkuya şahit oldum ya o beni benden aldı…

O kadar çok korktu ki beti benzi attı. Gözümün önünde vücudundaki kanın çekildiğini gördüm. Midem bulanıyor anne dedi ve kustu. Korkudan kustu!!  O an gözüm yarasında falan değildi. Sadece korkuya odaklanmıştım. Nefes alması tıkandı kesik kesik solumaya başladı.

Kendine olsa bir şekilde başa çıkabilirsin de evlat olunca bir şey oluyor. İçinden biri seni şöyle bir kenara itip “dur sen bi, birlikte hallederiz” dermişçesine  seni sadece olaya seyirci bırakıp elini oğlunun kalbine koyup “tamam” diyor. “Bak bu bir kazaydı, kazalar olur, çok korkuyorsun farkındayım. Yanındayım.Seni çok seviyorum. Hadi birlikte nefes alalım” diyor ve beraber derin nefes almaya başlıyorsunuz. Bir kaç seferden sonra çocuk sakinleşiyor. Hastaneye gitmeyelim anne , dikmesinler kolumu diyor.

Gel hadi önce bir sakinleşelim diyorsun.  Gel bir duşa gir istersen , su sakinleştirir. yok diyor kolum acır. Gel bi bakalım acırsa koluna değdirmeyiz… Kendi eli ile değiyor yarasına bakıyor ki acımıyor, kah oturuyor, kah oynuyor suyun altında. Sende bu sırada gözün banyoda,kafandan en olası senaryoları geçiriyorsun.

Duştan çıktığında daha sakin, daha cesur bir çocuk var karşında. Yapman gereken ikna edip ne olur ne olmaz diye hastaneye götürmek…

Gitmem diyor, korkuyorum…

Biliyorum korktuğunu diyorsun (o sırada yaranın içinde gördüğün şeyin iltihap değil deri altındaki doku olduğunu farkedip -her nasılsa hala sakince- orayı bir gazlı bezle kapatıp) yine de kontrol için bir doktora göstermemiz gerektiğine ikna edip giydirip hastaneye gidiyorsun. Adı acil olan ama en az yarım saat sıra beklediğin yerde (cazgırlık edemiyorsun çünkü daha zor durumda olanlar ve tek bir devlet hastanesi  var)

Sıra sana geldiğinde dr.  dikiş atılsın tetanoz aşısı da olsun demesiyle  cesur çocuğun içindeki korku dalgası yine su yüzüne çıkıyor. iğne istemiyorum, hani sadece baktırmaya gelecektik diyor. Bu sırada yandaki pansuman odasına geçtiğimizde elinde iğneyle gelen dr’u görünce sedyeye daha çıkmadan kaçmaya kalkıyor. Sen bir yandan  onu yakalayıp konuşurken dr. iğneyi yapıyor. İğneyi olur olmaz aa bu kadar mıymış ki diyebiliyor.Üstüne yapılan iki dikişi anlamadı bile çok şükür.

İğneden değil, içinde büyüttüğü korku yüzünden aslında o kadar çok korktuğunu öğrendi. Ertesi günü  evde geçirdi, artık gayet iyi,okula döndü, bugün de bandajını çıkardık,pansumanı yaptık.  1 hafta sonra da dikişleri alınacak. Keşke renkli ip olsaymış dedi siyah ipi görünce:))

Yaradır beredir,illa ki geçer, geçmezse iz olur, anı olur..önemli değil. yeter ki korku kalmasın..

Oğlum bu sefer kovuşturdu korkusunu. Umarım hep kovuşturur da ,barındırmaz yüreğinde…

Ve ben… korkuyla yüzleşmek kendinde bile zorken evladında görmek beni bitirdi. O sırada içinden fırlayıp beni kenara çekip bırak biz halledelim diyen güç her neyse şükran borçluyum. Bir ben var benden içeri ya hani, hah işte o ben acaip koruyup kolluyor seni.

Böyle durumlarda tuhaf bir sakinlik geliyor bana , ama sonraki gün, gün boyu kamyon çarpmış gibi gezdim.. Bu sıpa küçükken parmağına dikiş atılırken de ben tutuyordum elini, yine içerde, yine yanındaydım. O zamanki 3 dikişti:)  herşey oldu bitti bir iki gün sonra o parmağındaki bandaj çıkınca başlamıştım hüngür hüngür ağlamaya…

Neyse geçti gitti çok şükür. Hiç birşeyi koruyamıyorsunuz, kollayamıyorsunuz. Düşecekse, gözünüzün önünde düşüyor. Olması gereken her neyse size rağmen oluyor.  Herkes dersini alıyorsa ne ala …

dikişten sonra eve gelip çay istedi:)

hastaneden döndükten sonra canının çay çektiğine karar vermiş:)

 

 

 

 

 

 

Reklamlar

4 responses to “Korkunun soğukluğu

    • annelik evrensel korkularla dolu bir dehliz gibi:) birinden kaçsan diğerinde mutlaka karşılaşıyorsun… çok teşekkur ederim,geçti çok şükür…

  1. Çok geçmiş olsun ✨✨✨ ben içre benin de doğaya, ışığa çıkıp besin alması, evet! Kocaman sarılıyorummm 😘

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s