Karanlığın içinden geçip gitmek

elif işcan

Ben bu resmi,  o duruşu, duvardaki birliğin, bütünlüğün sesi anlamına gelen Om sesinin sembolu (sanırım) olan işareti çok sevmiştim. Bu resmi bir blog yazısı için bilgisayara kaydettiğimde ekranın sağ alt köşesinde duruyordu. Genelde blog için seçtiğim resimleri buraya aktardıktan sonra siliyorum. Bilgisayarda yer kaplamasın diye. Ama bu resim (Elif‘in resmi) o minicik kareden çıktı büyüdü, kocaman oldu. Arka plan resmim haline geldi. Dışardan baktığında başka birini neden ekran resmi yapar insan diyebilirsiniz? Ben dedim kendime, hatta kendimle sınırla kalmadım Elif’e de dedim bak bu resmini açılış ekranına koydum diye…Ama neden bilmiyorum dedim. Bu duruşu sadece 1 kere denedim yogada..O da videoda değil bu resmi görünce. Bakalım yapabilecek miyim diye…

Elif de bana bu sorumun üstüne “seni çeken kararlılıkla hem merkezde hem hedefinde olma halidir bence;)” demişti. Bu pozun adı  Karanlığın içinden geçip gitmekmiş…”Karanlığı, cehaleti, ayrımcılığı, zalimliği, bütünün bir parçası olarak kabul edip içinde ışık olup genişlemek…Yoga’da neden savaşçılar var? Bize ömür boyu süren mücadelemizi hatırlamak için…” yazmıştı instagramda bu resmin altına… #belkiyogayabaşlarım etiketinin altında…

Neden bugun bu yazı çıktı bilmiyorum. Sanırım  yılın son günlerinde elektriklerin sürekli kesilmesi sonucu karanlıkta kalmaktan dolayı oldu…

Kendimle karanlığımla yüzleştiğim özellikle son zamanlarında beni benden alan iç çekilmelerim var. Elimi eteğimi yavaş yavaş internetten çektiğim, kendimle başbaşa kaldığım bir dönem bu. 2016 güzeldi, son zamanları zorlayıcı idi hala da son gününde öyle gibi…Yine de , her şeye rağmen ben gibi durmak, olduğun halde kalmak, kaosun ortasında hem dışarıda, hem kendi içinde  bir sürü şey olurken durabilmek, her şeye rağmen kalbini avucuna alabilmek, herhangi bir kalıbın arkasına saklanmak yerine makyaj yapmadan durabilmek….zor gibi ama değil…aksine çok güzel…Çünkü neden biliyor musun? En zorlandığın an biri geliyor, arıyor bir şeklide ulaşıyor ve elini yakalıyor. Işığını ulaştırıyor. Sen de bunu  bir başka an bir başkasına yapıyorsun bilerek veya bilmeyerek.

Kendimi bana anlatanları seviyorum. Bir şey oluyor ve bana “bence böyle böyle böylesin” diyor. Ve ben o an acaba öyle miyim diyorum, düşünmeye başlıyorum.

Bu şey gibi; 3 katlı bir evin var ve sen sadece giriş katında oturuyorsun dolayısı ile gördüğün tek manzara bahçe oysa belki de o eve geçerken tüm katları gezdin bütün manzarayı biliyorsun ama girişte kalmayı kabul ettiğin için terastan görünen deniz manzarasını unuttun. Belki de evinin denizi gördüğünü bile hatırlamıyorsun.

İşte  biri gelip diyor ki evinin üst katı ne güzelmiş. Ve sen diyorsun ki aaa üst kat mı vardı?

Kendini tanıma yolculuğu böyle bir şey… Bazen kendin keşfettiğin, bazen başkalarının sana ışık tuttuğu bir yol. Bazen öyle odalara giriyorsun ki her yer örtü, örümcek ağları falan. Off diyorsun bunlar da mı varmış, ne ara biriktirmişim bunları…

İşte o an  enerjin varsa durabiliyor, kabul ediyorsan istersen yere çöküp tek tek bakıp yad edip atıyor veya uğraşmak istemiyorsa eline büyük boy çöp poşetini alıp ne var ne yok içine tıkıp kapı önüne koyuyorsun. Zaten bunca zaman varlığının bile farkında değilsen, işine yaramamışsa biriktirdiğin sadece çöp oluyor.

Tabii bir seçeneğin daha var. O odaya girdiğinde içeriyi görüp aman tanrım deyip geri gidip kapıyı kapatıp yok saymayı da seçebilirsin.

Ama bence temizle gitsin. Bir şey gidince yerine hep yenisi geliyor. Hele ki bırakırsan, güvenirsen…Seni senden daha iyi tanıyandan, bilenden, yaratandan…

Çok da kanırtmanın alemi yok…Zorlama 😉

2016-12-31-10-56-01

 

Reklamlar

2 responses to “Karanlığın içinden geçip gitmek

  1. Bir ağaç gibi hem yeryüzünde kök salarak yolunu bulmaya çalışmak ,hem gökyüzünde uzayarak büyümeye çalışmak hem de bunları yağmur çamur kar fırtına kavurucu sıcak susuzluk vs .ile başederek kendi içinde sen olan her ne varsa hep beraber taşıyarak başarmaya calışmak.Bir de üstüne denge de durmak ….
    Ahhh o denge bir yanın o karanlık içinde yol bulur kök salar bir yanın o gökyüzünde aydınlıkta uzar .Büyürsün dayanabilirsen. İster umudundan ister inadından.
    Bu gün benim doğum günüm .
    Anam alıç babam çınar…😉

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s