Gordion düğümü

Hastalığın 3. gününden bildiriyorum sayın seyirciler… Canını seven kaçsın.

Öyle lanet bir ruh hali ki bugün…Sanırım en dibe inilen gün bugün. Sonuçta dibe inilmeden yukarı çıkılmıyor. Hala  ateşim çıkmadı. Çıksa içeriyi yakıp yıkacak bende iyileşeceğim ama çıkmadı. Halsizim, mutsuzum, sürekli uyku, uyanma, sıvı beslenme ve film seyretme modundayım. Ayrıca 3 gündür de evdeyim. Dün bir ara hava almak için annemlere gidip geldim, bir de akşam 10:30da hava alayım diye çöp atmaya çıktım. Bazen köşedeki çöp konteynerı bile kurtarıcı oluyor.

Öksürüğü ciğerlere indirmemek için hala tüm gücümle ve tüm neferlerimle (limon,bal,sirke,tuz) ile savaşıyorum.  Dışarıdan destek ekibi olarak vicks’ten yardım aldım. Boğazım ve göğsümden vicks dumanları çıkıyor. 1 yılda tüketmediğim portakal miktarını da şu son 3 günde tükettim.

haa bir de öyle sinsi geliyor ki bu meret ya gel hasta et, ya git di mi… yoooook illa  süründürecek. Ne uyutuyor ne uyutmuyor. Yatıyorum gözümü kapıyorum bir süre sonra saate bir bakıyorum 2 saat geçmiş. peki uyudun  mu desen? onun da farkında değilim. uyudum mu hayal mi kurdum bilmiyorum.  Dün gece en son saate baktığımda saat 3’e geliyordu. Çorapla pijama arasındaki o 3 parmak yer yüzünden dondum. Ki polar pijamayla yatmıştım hani ısınırım terlerim atarım hastalığı diye ama nerdeeee..

o 3 parmaklık boşlukla olan inadım gece 3’e kadar sürdü. Sonunda üstümdeki yorgan ve battaniyeyi attım klimayı yükselttim, çekmecemin en ağır topları olan hani eski zamanlara duvarlara asılan renkli yün çoraplar vardır ya hani (patik olanlar değil ama duvara astıkları) ..hah bende de var işte babaannemden kalan. Çorapların üstüne onları giydim geri yattım. Anca öyle uyumuşum.

Sabah uyandığımda saat 9:30du ve yetti bu hastalık olayı deyip çıktım yataktan. Önce bütüüün evi havalandırdım, çarşafları yastık kılıflarını ne var ne yok attım makineye (aklımca mikropları kovuyorum ya) sonra da bir güzel duş yaptım. kremlendim rimelledim bir kendime gelip oh be dedim.

Tabii kısa sürdü.. Kazandığımın bütün enerjimi kahvaltı hazırlarken tükettiğimden yedikten sonra koltuğa iki seksen yapıştım yine. Biraz daha direneyim derken dün geceden kalan filmime devam ettim. Filmin sonunda uykunun kolları ay pardon polar battaniyenin kıvrımları  bedenimi sarmaya başlamıştı bile…

Uyumakla uyumamak arasındaki farkı hissetmediğim o anlardan hemen sonra altın vuruş dibe inme anı geldi. Her hastalık seyrinde olduğu gibi mutlaka ki ağlayacak birşey bulup o gözyaşları hüngür şakır o gözpınarlarından aşağı inecek. Kendiliğinden inmiyorsa etrafına bir bakın mutlaka saracak birşey bulacaksınız. Ben hiç zorlanmadım mesela vay efendim niye bana geçmiş olsun demedi kısmından girip oğlumu iki gündür görmedim ben nasıl bir anneyim vicdanına varana kadar o duvar senin bu duvar benim çarpa çarpa çıkardım o gözyaşlarını…

İki saat önce kendimi iyi hissetmek için sürdüğüm rimeller elime koluma bulaşınca  kendime geldim.  Kendine şefkat gösterme kısmı tam olarak burası çünkü. Sen yani ben o an o kendime ihtiyacım olan şeyi veremiyorsam – ki hastalık anlarında bende daha çok ortaya çıkıyor- o zaman başkası bana nasıl versin ki? Kendime sunmadığım birşeyi  başkasından nasıl isterim ki? İstediğim şeyin ne olduğunu bilmiyorsam sana verildiğinde değerini nerden anlayacaksın ki?

Yani demem o ki hastayım, ilgiye ihtiyacım var ama öyle bir haldeyim ki kendime bile tahammül gösteremiyorum. Gordion’un kör düğümü gibi mübarek, çözebilmen için yine kendi içinden geçirmen gerekiyor.

Offf bee…

Sıkıldım…

Hem annemi aradım o gelip bakacak bana. Bir de aspirin getirecek. Belki aspirin ateşimi çıkartır.

3 gün evde kalınca bu hale geldim millet 40 gün çilehanede kalmış arkadaş ya…

Gel de anla…

Cont_466_01-07-2011_214323_w500

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s