An bu an…

an bu an…

Balkondayım..hava sıcak ama güzelce esiyor. Az önce teyzemler geçerken kuzenimin köpeği madam’ı bana bıraktılar bir haftalığına…

O da evin içinde kafasına göre geziyor. Gönlünce… Bazen geliyor ayağımın dibinde oturuyor. Ara ara evi dolaşıyor.

Bilgisayarımda Justt.m’im açık…bir yandan bunları yazıyorum.

Derin bir nefes aldım…An bu an işte..Huzuru çekiyourm içime…

Burdayım…

Bu yazıyı yazdıktan sonra kalkıcam, annemi sağlık ocağına götürücem.Oğluma mada’ın resmini atıcam. Sevinecek…Büyükbabasını kaybetmiş oryaya geçmişler babasıyla birlikte..

İlk duyduğumda gidip alsam mı dedim, evde acılı bir hava…Öylesine korumak istiyorsun ama eninde sonunda öyle bir ortamda olması gerekecek. Ama yine de ayak altında olmasın diyorsun. Ve sonra babasının kuzeninden mesaj geliyor benimle birlikte ben ilgileniyorum. Tanıyorsun onu, neşeli bir kadın, anne..o kasvet havasından çıkarır oğlumu… Babası üzgündür muhakkak ama işte bu da anne yüreği istemiyorsun o havayı solumasını…

Birileri bir yerden çıkıp yetişiyor hep…

Daha bir kaç gün önce sahilde oynayan çocukları görünce bir de kızım mı olsaydı acaba demiştim içimden.Bak şimdi evde madam,pıtır pıtır geziyor. Deneme modulu gibi:)))

Küçükken biz teyzemlerle onların yazlığına giderdik. Onlar göz kulak olurdu bize…

Benim yeğenlerim de bana tek gelmedi hiç…Ama madam geldi.  E o da kuzen çocuğu sayılır.

Biraz daha durayım rüzgarı, müziği dinleyeyim. hatta bir tane daha kahve yapayım kendime…

Sonra gün başlasın…

Çok acayip koşturmuş gibi hissediyorum bu ara…Dinlenmeye ihtiyacım varmış ama fırsat bulamamış gibi..Hele dün akşam…Kızlara iki satır yazarken enerjimin son kırıntılarını parmak uçlarımda toplamış gibiydim.

biri adaçayı yak dedi hemen, aklıma getirdi… yanına bir de limonlu suyumu içtim. Biraz uzandım. Sonra da gidip yattım. Sabah o kadar güzel kalktım ki..

hayat yeniden başlıyor gibi…

Plan yapma… bırak planı o yapsın.. herşeyi olması gereken zamanda getiriyor nasılsa…

Sen yüreğini dinle…bırak o anlatsın. Panikliyorsa de ki; geçecek… bil bunu…

Nasıl ki senin ihtiyacın bir şekilde karşılanıyorsa sana ihtiyaç duyanlar da bir şekilde geliyor hayatına…

Zorlama…

Bırak ve izle…

Geliyor ve geçiyor…

Tadını çıkart.

 

*Bu not Ekim’e gelsin: Olur da okursan şarkılarıma kalpler atamıyorum. Sayfada oturum açamıyorum. Hala cep’ten dinleyemiyorum. Tunein denen şeyi beceremedim, sevmedim. Ben radyomu benim kullanacağım şekilde geri istiyorum:))

Yoğun olduğunu bildiğim için twitterdan rahatsız etmiyorum. Buradan yazayım okursan zaten düzeltirsin biliyorum:) ve teşekkür ederim.

 

939b8dba-1408-492f-9b35-38d6018064b8

Teyzoşumun çektiği fotoğraf..sabah 6:30 cunda…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s